İncirlik Üssü: Türkiye’nin Egemenlik ve Ulusal Güvenlik Kartı

İncirlik Üssü’nün Kapatılmasının Gerekçesi

Amerikalı Senatör Lindsey Graham’ın Türkiye’yi ekonomik ve askeri yaptırımlarla tehdit
etmesi, Türkiye-ABD ilişkilerindeki gerilimleri bir kez daha gözler önüne serdi. ABD’nin
Suriye’de YPG’ye verdiği destek, Güney Kıbrıs’ı silahlandırması ve Ermenistan’a yapılan
yardımlar, Türkiye’nin ulusal güvenliğini tehdit eden adımlar olarak karşımıza çıkıyor. Bu
gelişmeler karşısında Türkiye’nin, ABD’nin Orta Doğu’daki stratejik operasyonları için
kullandığı İncirlik Hava Üssü’nü kapatması, hem egemenlik haklarını savunmak hem de
ulusal çıkarlarını korumak için önemli bir adımdır.

1. Viyana Antlaşmalar Hukuku ve Egemenlik Hakkı

Egemenlik Hakkı

1954 yılında ABD ile yapılan anlaşma kapsamında kullanılan İncirlik Hava Üssü, Türkiye
toprakları üzerinde bulunmaktadır ve Türkiye’nin egemenlik haklarına tabidir. Viyana
Antlaşmalar Hukuku’na göre, bir devletin ulusal güvenliğini tehdit eden durumlarda
uluslararası anlaşmaları askıya alma veya feshetme hakkı bulunmaktadır.

Ulusal Güvenlik Tehditleri

Türkiye, İncirlik Üssü’nün kapatılmasını şu gerekçelere dayandırabilir:

1. ABD’nin YPG’ye Verdiği Destek: ABD’nin Suriye’de YPG’ye sağladığı silahlar ve
lojistik destek, Türkiye’nin sınır güvenliğini tehdit etmektedir. Bu silahların bir
kısmının PKK’nın eline geçtiği ve Türk askerlerine karşı kullanıldığı belgelenmiştir.

2. Güney Kıbrıs’ın Silahlandırılması: ABD ve Avrupa ülkelerinin Güney Kıbrıs’ı açıkça
silahlandırması, Türkiye’nin Doğu Akdeniz’deki çıkarlarına zarar vermektedir.

3. Ermenistan’a Yapılan Yardımlar: ABD’nin Ermenistan’a yaptığı askeri ve ekonomik
yardımlar, Türkiye’nin bölgedeki stratejik dengeyi koruma çabalarına karşı bir
tehdit oluşturmaktadır.

4. FETÖ Elebaşının Korunması: ABD’nin 15 Temmuz darbe girişiminin baş
sorumlusu olan FETÖ lideri Fethullah Gülen’i iade etmeyi reddetmesi, Türkiye’nin
güvenlik kaygılarını artırmaktadır.

2. Tarihten Dersler: 1975 Bülent Ecevit Örneği

Kıbrıs Barış Harekâtı ve ABD Ambargosu

1974 yılında gerçekleştirilen Kıbrıs Barış Harekâtı sonrası ABD, Türkiye’ye silah
ambargosu uygulama kararı almıştır. Bu karar, NATO müttefikliğiyle bağdaşmayan bir
adım olarak Türkiye’nin tepkisini çekmiştir.

İncirlik Üssü’nün Kısıtlanması

Dönemin Başbakanı Bülent Ecevit liderliğindeki hükümet, ABD’nin ambargosuna karşılık
İncirlik Üssü’nün kullanımını sınırlandırma kararı almıştır. Bu karar, Türkiye’nin egemenlik
haklarını savunma konusundaki kararlılığını göstermiştir.

Bugüne Yansıması

1975’te alınan bu karar, Türkiye’nin ulusal çıkarlarını savunma konusunda müttefiklerine
bağımlı olmadığını göstermiştir. Günümüzde de benzer bir adım atılarak ABD’ye net bir
mesaj verilebilir.

3. İncirlik Üssü’nün Kapatılmasının Stratejik ve Diplomatik Etkileri

ABD’ye Verilecek Mesaj

İncirlik Üssü’nün kapatılması, ABD’ye Türkiye’nin müttefiklik ilişkilerinde pazarlık konusu
edilebilecek bir ülke olmadığını gösterecektir. Bu hamle, Türkiye’nin uluslararası arenada
bağımsız bir aktör olarak hareket ettiğini vurgulayacaktır.

Bölgesel Güç Dengesi

Üssün kapatılması, Türkiye’nin Orta Doğu’daki bölgesel gücünü pekiştirirken, ABD’nin
bölgedeki askeri varlığını zayıflatacaktır. Bu durum, Türkiye’nin çıkarlarına uygun bir
denge yaratabilir.

Ekonomik ve Askeri Bağımsızlık

İncirlik Üssü’nün kapatılması, Türkiye’nin savunma sanayine daha fazla yatırım
yapmasını teşvik ederek, uzun vadede askeri ve ekonomik bağımsızlık hedeflerine katkı
sağlayacaktır.

4. Sonuç: İncirlik Üssü’nün Kapatılması Kaçınılmaz mı?

Amerikalı Senatör Lindsey Graham’ın tehditleri, İncirlik Üssü’nün kapatılması için
Türkiye’ye güçlü bir gerekçe sunmaktadır. ABD’nin YPG’ye verdiği destek, Güney Kıbrıs ve
Ermenistan politikaları, FETÖ elebaşının korunması gibi durumlar, bu kararın gerekliliğini
ortaya koymaktadır.

İncirlik Üssü’nün kapatılması, sadece bir ulusal güvenlik hamlesi değil, aynı zamanda
Türkiye’nin egemenlik haklarını savunma kararlılığının bir göstergesidir. Bülent Ecevit’in
1975’teki cesur duruşu, bugün için de örnek alınması gereken bir modeldir. Türkiye, bu
kartı doğru bir zamanda ve stratejik bir şekilde kullanarak hem ulusal güvenliğini
güçlendirebilir hem de uluslararası arenada bağımsız bir aktör olduğunu gösterebilir.