Geleceği Şekillendiren Örgütlü Mücadeledir

Hayal, hedeftir; hayat bugündür. Hedefinize doğru ilerlerken bugünü yaşamak zorundasınızdır.
Görünüşte aralarında bir makas aralığı vardır ama derinine inerseniz, hayaller ile hayatların iç içe
olduğunu görürsünüz.
Efsaneler ve gerçekler de öyle…
Hangisinin nerede başlayıp, diğerinin nerede bittiği bilinmez. Hatta pek çok efsanenin, insanın
gerçekleştirmek istediği hayallerin öykülendirilmiş hali olduğu da söylenebilir.
Bunlardan biridir Pandora’nın kutusu.
O kutunun öncesine ilişkin rivayet ise şöyledir:
Ölümsüz tanrılar ile ölümlü insanlar, toplanır, kesilen kurbanlardaki tanrıların payı saptanır; gerisi
insanlara kalırmış. Kendini insanlığa adamış Prometheus da, bir öküzü kesip, iki parça haline
getirdikten sonra Zeus’a sunmuş.
Zeus, daha iyi görüneni seçmiş ama seçtikleri kemikten ibaretmiş. Prometheus’un işkembe ile örttüğü
diğer parçanın altına sakladığı etler ise halka kalmış.

İNSANLIĞIN İHTİYACI ATEŞ İSE…

Öfkelenmiş Zeus; öyle öfkelenmiş ki insanların elindeki ateşi almış.
Dünya nimetlerinin tanrıların tekelinde olmasına gönlü razı olmayan Prometheus ise kendisinin
neden olduğu bu durumu gidermek için Olympos’a çıkıp, ateşi bir kamışın içine saklayarak, yeryüzüne
indirmiş.
Yeryüzünde ateşin yandığını, insanların ateşin etrafında eğlendiğini gören Zeus, daha da öfkelenmiş
ve bütün bunların Prometheus’un başının altından çıktığını düşünerek, onu cezalandırmak için
Pandora’yı var etmiş.
“Tanrıların armağanı” anlamına gelirmiş Pandora.
Nezaketten zarafete, kıskançlıktan kurnazlığa pek çok özellikle donattığı Pandora’yı bilge ve kurnaz
Prometheus’un aptal ve ihtiyatsız kardeşi Epimetheus’a eş olarak göndermiş.
Pandora’yı gören Epimetheus, adeta çarpılmış; o andan sonra bütün dertlerini unutup, gününü gün
etmiş.
Derken, sırtındaki ağır kutu nedeniyle zorlukla yürüyen bir yabancı görünmüş gözlerine. Dinlenmesi
için yer gösterdikleri yabancı, acelesi olduğunu, eğer kabul ederlerse, daha sonra almak üzere,
sırtındaki kutuyu onlara bırakmak istediğini belirtip, oradan ayrılmış.
Merakını yenememiş Pandora. Epimetheus’un olmadığı anların birinde açmış kutuyu. Kutudan minik
yaratıklar çıkıp kendisini ısırmış. Kendisine yardım etmesi için koştuğu Epimetheus da yaratıklarca
ısırılmış.

KÖTÜLÜK VARSA UMUT DA VARDIR

Rivayet o ki bu yaratıklar, daha önce dünyada görülmeyen hastalık, acı, keder, kıskançlık, sefalet,
kibir, felaket, açlık ve ölüm imiş.
Epimetheus ve Pandora, kendilerine çare ararken, kutunun içinde bir ses daha işitmişler. Kutu, tekrar
açılmış ve bu kez içinden güzel mi güzel narin mi narin küçücük bir yaratık çıkıp, her ikisinin de
yaralarını iyileştirmiş.
Adı Umutmuş.
Rivayet odur ki umudu kutuya gizlice koyanlar, Zeus’un insanlara yaptıklarından ötürü üzülene ama
onun gazabına uğramaktan korkan tanrılarmış. Kötülükler nereye gitmişse umut da hemen ardından
gidip insanlara iyiliği ulaştırmış.
Aşık Veysel’in dediği gibi “hayali hatır edip” geçmişi unutmuyor; geleceği, geçmişin ışığında
şekillendirmek üzere yola çıkıyoruz. Kişisel yahut toplumsal hayatlarda, hayallerin, hayallerimizle şekil
verdiğimiz efsanelerin gerçek olmasını diliyoruz.
Dilemek yetmez; dileğimizi bir kişinin gerçekleştirmesini istemek de yetmez. Bir şeyi istiyorsak onun
için mücadele etmek şarttır. Nemrut’un yaktığı ateşe atılan İbrahim’i kurtarmak için karıncanın
kararlılığında olmak gerekir ama o da yetmez. Bu nedenle aradığımız bir Prometheus değildir ama
Prometheusvari kişiliklerin simge konumuna çıkmasına ihtiyaç duyabiliriz.
Gidişat, simgesel olarak bir isme kendimizi temsil etme yetkisi verebileceğimizi gösteriyor ama sihirli
sözcük, örgütlü olmaktır.
Örgütlü olmak, aritmetik toplama, geometrik özellik kazandıran bir kaldıraçtır. Örgütlü gücün keşfi de,
bu ihtiyacın ürünüdür.
Türkiye’yi özgürlükçü, laik ve demokratik bir sosyal hukuk devletine dönüştürecek güç, örgütlü
mücadeleden geçer.
Daha önce de bir yazımda kullandığım Rıfat Ilgaz’ın dizeleriyle bitirelim bu yazıyı:
“Kaldır başını kan uykulardan
Böyle yürek böyle atardamar
Atmaz olsun
Ses ol ışık ol yumruk ol
Karayeller başına indirmeden çatını
Sel suları bastığın toprağı dönüm dönüm
Alıp götürmeden büyük denizlere
Çabuk ol.”

Yüksel Işık